تفسير : قوم ننگين و متجاوز ! [ ( قوم لوط ) ] ششمين پيامبرى كه گوشه اى از زندگى او و قوم گمراهش در اين سوره آمده حضرت لوط ع است ، با اينكه او در عصر ابراهيم ع مىزيست ، ولى بيان ماجراى زندگى او بعد از ابراهيم نيامده ، چرا كه قرآن يك كتاب تاريخى نيست كه حوادث را به ترتيب وقوع بيان كند ، بلكه جنبه‌هاى تربيتى و انسانسازى را مورد توجه قرار مىدهد كه تناسبهاى ديگرى را ايجاب مىكند ، و زندگى لوط و ماجراى قومش هماهنگى بيشترى با زندگى پيامبرانى دارد كه اخيرا سخن از آنها به ميان آمد . نخست مىگويد : « قوم لوط فرستادگان خدا را تكذيب كردند » ( * ( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ) * ) . همانگونه كه قبلا هم اشاره كرده‌ايم ذكر « مرسلين » به صورت جمع ، يا به خاطر وحدت دعوت انبيا است كه تكذيب يكى از آنها تكذيب همه آنها محسوب مىشود ، و يا اينكه واقعا به هيچيك از پيامبران پيشين نيز ايمان نداشتند . سپس اشاره اى به دعوت حضرت لوط مىكند كه هماهنگ با كيفيت دعوت ديگر پيامبران گذشته است مىگويد : « در آن هنگام كه برادرشان لوط به آنها گفت : آيا تقوا پيشه نمىكنيد » ؟ ! ( * ( إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَ لا تَتَّقُونَ ) * ) . لحن گفتار او و دلسوزى عميق و فوق العاده اش نشان مىداد كه همچون يك برادر سخن مىگويد . سپس افزود : « من براى شما رسول امينى هستم » ( * ( إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ) * ) . تا كنون خيانتى از من ديده‌ايد ؟ و از اين به بعد نيز نسبت به وحى الهى